Yıllar önceydi ilk karşılasmaları,Soguk bir kış akşamında tanıştılar.kızın adı filizdi biliyordu bu aşk imkansızdı ama yüregine laf geçiremiyordu ,sevmişti onu hemde çok günler geçtikçe barişa daha çok baglanıyordu ailesinin tepkisinden korkuyordu ama genede seviyor ve seviliyordu filiz mahcup bir halde ailesine biriyle çiktıgını onsuz olamıyacagını anllattı,ama filizin unutugu hayatın acı bir gerçegi önlerinde mezhep ayrılıgı vardı ,ailesi karşı cıktı böyle bir evliliğe asla izin vermiyceklerini söylediler FİLİZ günlerce odasından çıkmadı ,tek bir kelime bile dahi konuşmadı ,BARIŞ ın telefonlarına çıkmadı.filizin ailesi ya biz,yada onu seç dediler iyice kafası karışmıştı .Kalbi sevdiği adamdan yana,ama mantığı ailesinden yanaydı.BARIŞın aileside karşı çıkmiştı bu evliliğe ama FİLİZ üzülmesin diye saklamıştı olanları. Sonkez telefonda konşup ,buluşmaya karar verdiler.FİLİZ hazırlanıp çıktı evden,onunla her zaman buluştukları cafeye gitti tam o sırada şarkıları çalıyordu, filiz in gözleri doldu çünkü bu şarkı çaldığında Barış bu bizim şarkımız olsun demişti.Sonra kafasını sallayıp her zaman oturdukları masaya oturdu ve biraz sonra barış geldi masaya oturdu ilk defa yan yana oturmamışlardı.FİLİZ ona artık bitti dedi ikiside Ailelerini seçip iki sevgili olarak yıllarca oturdukları bu masadan ayrı dünyalara yol alan iki yabancı olarak ayrıldılar,onlar cafeden çıkarken arkadan çalan severek ayrılanlar diye bir şarkıydı,belki bir düştü gördükleri ne dersiniz.
|
