ve seni tanımaya başladım...
Büyük bir kavga! herşeyin bittiğini sandığım ama öyle olmadığını ,herşeyin yeni başladığını çok sonra öğrendiğim bir varoluştu bizimkisi.Senelere sığdıramadım seni anlamayı.Çok sene geçti seni anlayabilmem için,cesaretim için ,sanırım en önemlisi herşey için.kötü anların patlak vermesinin ardından bide okulda yaşananlar...hiç kimse bana yaptıklarını yapmamıştı o ana kadar,hiç kimseye yapmamıştım sana yaptıklarımı.Kötü bir son! İyi bir başlangıç!
sen benimle yaşıyordun ben ise o dünyanın içine koyamıyordum kendimi bir türlü.Çok zordu herşey benim için.Sonra...Birçok şeye kayıtsız kalan mutluğu son demine kadar yaşayan bir insan oluvermiştim.Hemde tek bişey için.
Herşeye kayıtsızdım artık.ona buna şuna.Ben vardım artık senin için,sen vardın artık benim için.Gözümü gözüme değdirmekten bile sakındığım sen yanımdaydın artık.Soluk alıp verişini bile hissedebiliyordum içimde.önce sıkıca sarıldım sana,sende bana.sonra haykırdın sokaklarda(herkes dumuştu sesini.Karanlık,sessizlik,sen ve ben...
En önemlise de ben duymuştum sesini.'hiç kimsesin aslında kendi olmadığını işleyen sendin beynime'tüm tezatlıklara ve anlaşmazlıklara rağmen yanyanayız artık,nereye sürüklenceğimizi de bilmeden,hayatlarımıza derin izler bırakacağımızı bilerek?
|
