2 yil önceydi...kafeme gelir,barin karşisina gecer saatlerce oturur ve o bebek gözlerindeki hayranlikla beni izlerdi.artik gelip gidişlerinden onu taniyor ve arada bir iki muhabbet kuruyorduk..henüz hazir değildim aşka.aşka küskündüm ve ondan korkuyordum..böylece kalalim istedim o barin önündeki masum bakişlar herşeyi anlatmaya ve yaşamaya yetiyordu fazlasi aci verecekti biliyordum.kaçtim..korkuyordum gözlerinindeki dudaklarindan dökülüyordu ve ben sus konuşma anlatma diyemiyordum.kaçtim ondan.hazir değildim aşkina.bir yil ömrümüz gibi süren kesik kesik görüşmelerle geçti.arkadaştik,arkadaşliktanda öte birşeyi aşki istiyordu bense korkuyordum.biliyordum ki o aşk bir gün bana aci verecek,biliyordumki içimizdeki o aşka aç çocuğu büyütemeden bitecekti bu aşk,yarim kalacakti herşey.aradaki bağlar bi süre kopmuştu ve ben zor günler geçiriyordum.kafemi kapatmiş ve büyük bir boşluğa düşmüş ve kaçişlarimin şehri olan o güzel şehre gitmiştim.huzurluydum orada burdaki kaos hiç yoktu..sessiz ve sakin bir yerde kendinle kalmak kaçişlarinla,korktuklarinla ve en önemlisi kendinle yüzleşmek beni ben yapiyordu.2 ay böyle yapayalniz geçti ve bir gün o aradi.o da çok uzaklardaydi,benden kilometrelerce uzakta bir yerden ariyordu.şimdi birbirimize daha uzaktik.bu hiç hoşuma gitmemeişti.aslinda yalniz değilmişim o varmiş beynimdede ruhumdada.o görüşmeyle ikimizin buluşma noktasi o şehirde ilk firsatta buluşmaya karar verdik.ve bir şubat akşami evime dönüyordum.evim?hayir ona dönüyordum.ona "evet" demeye onun olmaya hayatimi onunla paylaşmaya,onun hayatini yaşamaya dönüyordum.
şimdi beraberiz hergün her dakika her saniye.bir yildir onun hayatini yaşiyorum.o da benim hayatimi.şimdi bu aşk onda neye dönüştü bilmiyorum.belki de büyük bir alişkanliğa.vazgeçemiyoruz birbirimizden.vazgeçmek için bir çok sebebimiz oldu bir yil içinde.şimdi bir soru var ya aşk herşeyi affedermi ? diye aşk herşeyi affetsede o kirginliklar,o yipranmişliklar her geçen gün koca bir boşluğa dönüşüyor.birikiyor,büyüyor.bereberiz ve inşallah daha uzun seneler beraber olcacağiz belkide.onsuzluğu göze alamam.birbirimizsizliği göze alamiyoruz.ya mutluluk?bu aşkin neresinde kaldi bilmiyorum ama hala onu ariyor,onu özlüyorum..herşeye rağmen onu seviyorum.onunla ya da onsuz bu aşki asla öldürmeyzeğim beni hergün zehirlesede..nice beraber yillara sevgilim...
|
19/01/2008 Tarihinde Yazılmıştır.
|
|
|
 |
|
