(2 yıl yaşanan muhteşem ilk ve son aşkın ardından)bitti bu aşk biliyorum,
cekip gitmeliyim aslında,üzüntü yaratmama gerek yok dimi,
ama içim acıyor,içim cok acıyor,
güclü olmaya unutmaya calısıyorum,
aslında bunu bile beceremiyorum.
ben bunları yasamak,bunları görmek istemedim,
ben aşk acısı cekmek,onu özlemek,unutmaya calısmak istemedim,
bişeyler düzelsin istedim ne yazıkki düzeltemedim,
elimden geleni yaptım mı bilmiyorum ama tek basıma yapamadım
aşk bu,
bencillik yapamadım.
sevgiye doyamazdı insan ama ben aşka fazlasıyla doymuştum,
bütün alışkanlıklardan öteye başka bir hayat var artık,
aşk onunla vardı ve bitti,onsuz da olmayacak,
küçük sevgiler yaşayacagım kendimi kandırma yollarında ilerleyeceğim,
kalacak tüm izlere,onu hatırlatan herşeye göz yumamam,
ayaktayım diyecegim en azından,
temiz bir aşktı temiz kaldı diye düsünecegim,
korkusuz olamadığım ve daha bir cok şey için kendime kızacagım,
gücüm yoktu ki kalmak için,yıpranmamalıydı,cünkü bu aşk
yıpranmalara hiç alışık degildi,
sürgünlerdeyim,ansızın tutulacak eller yok olsada unutulmayacak,
asla kol düğmeleri unutulmayacak,
|
