Günün birinde bir insanoğlu bir kırlangıçla arkadaş olmuş,kırlangıç aşka kırılmış o ise aşkı arıyormuş,nezaman cama baksa kırlangıç ordaymış ,elini uzatsa küser kaçarmış,birlikte aşkın türküsünü söyler ağlarlarmış,zamanın önemi olmadığı vakitlermiş bu vakitler insanın yaşadığı ülkede satılıkmış tüm kalpler en fazlasını veren alırmış ,ortalık et pazarıymış ,tüm bedenler satılıkmış zenginler daha zengin olma telaşında fakirse yine fakirmiş,bu yüzden diğer insanlar anlamamış kırlangıçla insanın çıkarsız dostluğunu deli demişler adama umursamamış ,adamı küçücük bir kuş anlıyormuş onu yüreğini saf aşka olan özlemini herkesten kaçar ona sığınırmış karanlık gecelerde böyle devam etmiş yıllarca bir gün gelmemiş kırlangıç cama beklemiş insan günlerce küçük dostunu birgün cansız bedenini bulmuş yerde sapanla kırmışlar kanadını ağlayamamış kanı donmuş ve o günden sonra konuşmamış hiç bir kırlangıçla ,insanla ,aşkı aramaktanda vazgeçmiş çünkü kırlangıç insanların kurbanı olmuş oysaki o herkezden masummuş
|
