onu ilk mahallede görmüştüm aslında ilkkez görüyodum.kesinlikle işim olmaz dedim.zamanla gözleriyle beni süzdüğünü farkettim yine umursamadım ve hiç hoşlanmamıştım.bir süre böyle devam ettikten sonra birgün bi program için yardım iştemişti benden.bir cafeye gittik aslında yine bi his beslemiyodum.program olayını hallettikten sonra elife teklif etmiştim nasıl oldu anlamadım.hiç olmayacak dediğimi birşeydi.evet sadece zevkti makarasınaydı herşey.beklediğim gibi oldu ve kısa bi süre sonra ayrıldık.aradan birkaç ay geçti msnden yazışmaya başladık.şarkı yollamalar falan derken olay romantik bir hal alıyor beklenen yakınlaşma gerçekleşiyodu.ve zaman geldi çattı tekrar barıştık yine hislerimde bi değişme yoktu ama çıkıyoduk.mahalleye gelirdi ama ondan hep kaçmak isterdim ondan.ayrıca ilk çıkışımızda onu en yakın arkadaşıyla gözünün önünde aldatmak kadar ileri gitmiştim...bunun hata olduğunun anlamış olsamda şimdi bile bazı şeyleri değiştirmiyo.derken sürekli gelir ama bi türlü beklediğim hoşlantı gerçekleşmezdi hani biri birgün sen bu kıza aşık olursun sadece güler geçerdim.çünkü onunla geçirdiğim her dakika dayanılmaz sıkıntı veriyodu.bir kaç kez daha ayrılıp barıştık.ama sanki bişeyler değişiyodu sanki olmaz denilen oluyodu.yavaş yavaş hoşlanıyordum.ve büyük konuştuğumu o gün anladım çünkü hiçbir kıza yetişmek için umursayıp koşmamıştım.ve ilkkez bu kadar samimiyetle bi kıza aşık olduğumu itiraf etmiştim.beklediğim gibi oldu inanmadı.haklıydı belki beni kalpsiz hissiz biri olarak tanırdı herkes çocukluk arkadaşlarım bile ama içimdekini bilemezlerdi.bu yanım hep saklıydı.zaman geçtikçe sanki ruhum bedenimden çıkıyodu.birgün chatten tanıştığım bir kızla mesajlaşmaya başladık ama sadece chatti benim için.birgün elifimle cafede otururken telefonumu kurcaladı mesajları unutmuştum biran.ve sevdanın yani chatte tanıştığım kızın mesajlarını gördü.ayrıldık...ilkkez bi ayrılık koyuyodu ve ilkkez bi kıza yalvarıyodum.sanki ortada hüzüne dair bi rüzgar esiyodu herşey acı vermeye başladı.beklenen barışma oldu ama bi kere güven kaybolmuştu aslında haklıydıda.güvensizlikte ayrılıklara neden oluyodu.birgün hiç beklemediğim bi anda bi mail geldi.ERKAN seni çok seviyorum ama ayrılmak zorundayız.sanki biran gözüm kararmıştı hava karardı bian akşam oldu benim için.çok zor günler geçiyordum bugün olmamalıydı.unutacağaım dedi yeminler ettim.ama olmadı.ve barışalı 8 saat oldu.düşünmesi için akşama kadar süresi vermiştim bu sefer kesin bitecekti ya TAMAM ya DEVAM dı.aslında düşünmesi bahaneydi çünkü cevabını biliyodum hayırdı.öylede oldu.kafam bi dünya konuşmak istediğimi söyledim.aslında onun canını acıtmak onu kırmak istemiyordu niyetim onu üzmek değildi sadece bi elveda konuşmasıydı.ama susunca bian kendimi kaybettim ve artık ok yaydan çıkmıştı elifimi kırıyodum bunu yaparkende canım çok yanıyodu ama sesi çıkmıyodu.telefonun diğer ucunda sessizlik hakimdi.bir süre sonra telefonu ELVEDA !!deyip kapattım.herşey bitecekti kafamda öyle planladım.ne olursa olsun bitecekti.aradan 1 dk.geçti ve bir MSJ geldi.elifimdendi mesajda benim için birçok şey ifade eden şu cümleler yazıyodu ' Ya ufya ben seni çok seviyorum ozur dılerim' ne yapmam gerekiyodu YA MEZARA KADAR ya BURAYA KADARDI!! MEZARA KADAR SENİNLEYİM ilklerin prensesi seni çok seviyorum...
|
19/01/2008 Tarihinde Yazılmıştır.
|
|
|
 |
|
