Benim adım Erdem.Karabükte oturuyorum.Ve benim çok çılgın beni hep korkutan bir abim var.Geçmiş bir zamandı o zaman 4-5 yaşlarındaydım,çok korkutucu bir olaydı hala unatamıyorum.Size anlatayım,annem ve babam Ankara yoluna çıkmıştı biz abimle evde yanlız kalmıştık.Abim yazın çok hava sıcak diye camları açtı ve evde oturuyorduk.Hava birden bozdu ve akşamdı.Belediye çok sıkça yağmur yağdığı ve şimşekler çaktığı için elektrikleri kesmek zorunda kalmıştı.O sırada abim durumdan faydalanarak beni hep korkuttu.Odalar kiletledi çıkarttı koridorlarda yanlız bıraktı.İşte o an abim sandığım bi şey koidordan banas doğru yaklaşıyordu çok garip bir sesle bana yaklaşıyordu.Benim nefesim korkudan kesilmişti.Elektrikler birden gelip gitti(bizim evin koridoru çok uzundur)bana yaklaşan şeyin yüzünü göremeden birden ışıklar söndü.O şey bana hala yaklaşmaya devam ediyordu.Işıklar yine gelip gitti bana yaklaştığını farkettim ve çok kormuştum sanki yer beni tutmuştu kaçamıyordum ve bağramıyorudum.Ve o şey bana yaklaşırken bi el beni arkamdan hızlıca yakaladı içimden çıkan en büyük sesle çığlık attım ve baktım arkamdaki abimdi.Ve koridora baktım hiç kimse yoktu ve ışıklar geldi.Yamur durmuştu.Televizyonu açtık abimle ve izledik.Sonra abim tuvalete gitti bende çok ısrar ettim beni bırakma yanlız başıma diye.Televizyon birden kapanıp açıldı ve kapandı.Ve birisi kapıyı çaldı açtığımda annem babam ve abim çıktı o günden beri abime bakıp onla yanlız kalamıyorum çok korkuyorum annem ve babamdanda tırsıyorum.Size önerim Nas Felak İhlas ve Aytelkürsü yü kortuğunuz içiniz bunaldığı zaman okuyun.Bu olay gerçektir.
|
19/01/2008 Tarihinde Yazılmıştır.
|
|
|
 |
|
