sonuçsuzlar kusursuzmuş,hayallerimi kaybetmedikçe...sonuçsuzumdun sen benim,uçsuzum,bucaksızım...her şeyi biriktirdim seninle ilgili.göz
yaşlarım,gülüşlerim,haykırışlarım,acılarım,huzurum,huzursuzluğum,en çokta hayallerim.o kadar yoğundun ki içimde...sendin mutluluğumun kaynağı.yoktu sen varken içimdeki kaygı,geleceğimin telaşı.çünkü sen vardın.geleceğimdin,benim içindin...hissetmiştim hem de seni ilk gördüğüm an.seninle yaşamalıydım huzurumu.huzur sendin sanki...sendeydi ışığım.içime doğmuştun.içimdeki anaçlığı ortaya çıkarmıştın.
sen vardın hayalimde.karşılaşmıştım hayalimle.şimdi yoksun.bana sadece görülen geçmiş zamanımı bıraktın ve yok oldun...keşke olmasaydın ama...izin verseydin de sevebilseydim seni?
|