Genelde yil 1979 30 Kasim diye baslamak gerekir. Ama ben ilk olarak ögretmenlige basladigim o yillari o kadar basite indirgemek istemiyorum, Hatirladigim benzinin kartla verildigi ve cok soguk, karli bir kis günü oldugudur. Kahramanmarasin Göksun ilcesinin Kanlikavak köyüne ilk atandigim o yil benim icin cok özeldir. Atama yazisini alinca annemle beraber yollara düstük. Sehir merkezine geldigimizde benzinsizlik yüzünden arabalari ilceye gidemedigini üstelik kar nedeniyle de yollarin kapali oldugunu ögrendik. Annem herzamanki becerisi ile ( bu arada unutmadan söyleyeyim annem devlet memuru idi) Valilikten resmi bir araba kapmayi becerdi. Cünkü göreve baslamamin son günüydü. Kisaca hemen yola koyilduk. Ama benzine su katilmis oldugundan yolda kaldik. Biz ogün öglene kadar ormancilarin kampinda beklerken söför tekrar geri dönüp yeni bir arabayla geldi ve bizi ilceye yetistirdi. Bu arada saat 17 0luyordu ve beni apartopar ise baslattilar. Ancak bu arada köy otobüsünü kacirdigimizdanaksam saati iki bayan düsününki o yilda sokakta kalmistik ve bir otel bile yoktu.Biz yüksek sesle düsünürken oradan gecen bir bey halimizden yardima muhtac oldugumuzu anlayip evine davet etti ve binlerce güvence verdi.tabiki oyillarda ögretmene cok deger veriyorlardi. Evine gittik esi ve cocuklariyla tanistirdi. O kadincagiz hic tiki cikmadan bizi konuk etti, karnimizi doyurdu. Sonra kurallari geregi oda bizimle ayni odada yatti. Annem onunda bizimle yatacagini anlayinca eyvah dedi. Cünkü annem korkunc horlar. Kizim ben horlarsam aman ha beni uyandir dedi. Tabii ben bütün gece annemi dürtükledim durdum. Sabah olunca kadincagiz ona yardim edeyim derkeen bana ne dedi dersiniz. Otur kizim otur, sen anneni dürtüklemekten ben de annenin horultusundan uyuyamadik, ben yine uyuyabilirim ama sen bu yorgunluk ve uykusuzlukla nasil göreve baslayacaksin bilemem dedi. Bu animi hic unutamam ve hep ince bir sizi ile hatilarim. Cünkü okadicagizin ve kocasinin ne adini ne adreslerini hatirliyorum. Sadece o aksam karsimiza cikan o iyilik meleklerine hala sonsuz tesekkürlerimi sunuyorum. Devami Yillar önce yazdigim su yaziyi merak edip girdigimde, senin komik ama sevimli horultunu bu kadar özleyecegimi sanmazdim.Meger annecigim biz seninle ne yasamlar ne anilar paylasmisiz. Güzel günlerde yasadik bir okadarda aci günlerimiz olmustu. Seni cok üzdugüm anlar oldu. Ne olur affet annem. Seni topraga vereli tam 40 gün oldu. Keske yasasaydinda o horultunu ömür boyu dinleseydim.Rahat uyu annem. Insallah simdi babamla cennette rahata ve huzura ermissindir.
|
19/01/2008 Tarihinde Yazılmıştır.
|
|
|
 |
|
