hayatı sorgulamaktan konuşuruz çogu kez.Ama konuştuklarımız,düşündüklerimiz genelde yaşamla ilgilidir.Hayat bize sunulu bir mucize,yaşam ise hayat içinde insanın oluşturduğu sistemin kendisidir.Hayata insanın dokunuş biçimi ile onun yaşam hedefleri oluşur.Hayat herkese eşit davranır,ama yaşamın acımasızlığının hepimiz farkındayız.
Hayatı devamlılğı nekadar denge üzerine kurulu ise,Yaşam okadar dengesizdir ki kendi iç dinamiklerini bile kuramamıştır, bulduklarını düşündükleri,
(ki gelip gidip ona sarılırlar)milliyetçilik,dincilik gibi temel kavramlar sonuçları itibari ile, hayatın naifliğine çamur atmaktadır.
insan niye çekip gitmez,gidemez bu dünyadan?Yaşamdan sıkılmıştır,ama görür ki,Ölümün karşıtı yaşam dagil,Hayattır.
Belki ölümü düşündüğü durumlarda düşünür ilk kez hayatı.Hayat aslında güzel be anasını satayım der,Ama insan hayata sarılayım derken Yaşamın çelmeleri ile yeni sarsıtılar geçirip hayattan uzaklaştırılacaktır bi şekilde.
|
